Southwick House on D-Day

SOUTHWICK HOUSE – WAAR D-DAY BEGON 

Wat een opmerkelijke bezoek aan Southwitch House. Ik was in de kamer waar generaal Eisenhower zei aan de vooravond van D-day "Ja, laten we gaan." Een moeilijke overweging vanwege wind en regen, op de avond van juni 4,1944. Generaal Dwight D. Eisenhower nam zijn beslissing in Southwick House, een herenhuis in de buurt Portsmouth, door Engeland beschikbaar gesteld voor de geallieerde strijdkrachten vooraf hoofdkwartier.
De Tweede Wereldoorlog was inmiddels 1736 dagen aan de gang. De 54 jarige opperbevelhebber moest een strategische beslissing van vitaal belang nemen. De opdracht voor hem was: begin met operatie Overlord, de grootste operatie in de geschiedenis, of wacht op beter weer. Zijn staf had tegengestelde meningen - de helft zei gaan en de andere helft zei niet. En er moesten meer problemen het hoofd worden geboden. Een aantal dagen eerder beweerde vice-admiraal Trafford Leigh-Mallory dat het neerlaten van generaal Matthew Ridgeway’s 82^nd Airborne Division op het Cotentin schiereiland verliezen zou opleveren van meer dan 70 procent en meer dan 50 procent zou gewond raken onder de troepen. En nog erger, want de geheime inlichtingendienst had een verplaatsing opgemerkt van de Duitse 91^st divisie in het landingsgebied van de  82^nd Airborne divisie. Vanwege het slechte weer was de invasie een dag uitgesteld. Bij een tweede uitstel zouden de landingen onder betere weersomstandigheden pas over twee weken kunnen plaatsvinden. Meer dan 5400 aanvalsschepen met 156000 man waren al op zee. Drie miljoen andere soldaten, bijna 11000 vliegtuigen colonnes van voertuigen, uitrusting verspreidden zich naar Londen en omgeving. De beslissing die Ike nam, zou de afloop van de oorlog bepalen.

Met een bulderende storm die loeide rondom Southwick House bevond de geallieerde opperbevelhebber Eisenhower zich in de voormalige bibliotheek en voerde gesprekken met koffie aan een lange tafel omringd door gestoffeerde stoelen.

With gale force winds rattling the mansion's French doors, the Allied high command awaited Eisenhower in the former library en voerde een  over desultory conversation and coffee at a long table or around upholstered chairs. Rondom hem bevonden zich generaal Bernard Law Montgomery, luchtmacht chef Marshal Arthur Tedder, Admiraal Sir Bertram Ramsey, vice chef van de luchtmacht Marshal Leigh-Mallory, luitenant-generaal Omar Bradley, en Eisenhower’s chef van staven, generaal majoor Walter Bedell Smith, ieder bijgestaan door hun personeel.  All knew that high winds meant high seas and potential disaster for the Normandy landings. Iedereen begriip dat opnieuw een uitstel zou betekenen dat de schepen terug moesten keren naar de havens om bij te tanken.And everyone understood that another postponement meant a return to ports and refueling for most of the ships. Eisenhower had voor het eerst een dag eerder met tegenzin de bijzonderheden van de invasie doorgegeven aan generaal Charles de Gaulle. 

Southwick House Today

Ike ijsbeerde door de kamer en vroeg de meningen. Leigh-Mallory drong aan op uitstel tot 19 Juni. Arthur Tedder bleef onzeker.  Ramsey bleef resoluut tegen. Smith zei dat het een gok was, maar een goede gok. “Zie jij een reden om niet dinsdag te gaan?" vroeg Ike aan Monty. Monty keek Ike resoluut aan en gaf zijn antwoord: "Ik zou zeggen: gaan.” Omt 21.45 uur nam de opperbevelhebber een beslissing: "Ik ben er aardig van overtuigd dat de opdracht gegeven moet worden" the Supreme Commander made a preliminary decision: "I am quite positive that the order must be given." Maar de beslissing kon nog steeds worden teruggedraaid en de schepen konden terugkeren naar de veilge haven. De uiteindelijke beslissing zou genomen worden nadat Ike een aantal uren geslapen had.

SHAEF Chiefs at Southwick House

Door weer en wind ging Eisenhower op 5 juni om 03.00 opnieuw naar Southwick House in de grote Cadillac met zijn chauffeur luitenant Kay Summersby. De weersverwachting zou beslissend zijn.  Het personeel serveerde vers gezette koffie. In de verbonden commando centrum, in de voormalige salon, haasten  WREN's zich met klemborden en gekleurde markeringen en ladders over een massieve vloer  met with clipboards and colored markers wheeled ladders along a massive floor om een multiplex kaart van de Europese kustlijn te bevestigen. Binnenkomende berichten to ceiling plywood map of the European coastline.  Aan de hand van binnenkomende berichten worden de te volgen routes van konvooien constant herzien. Typemachines en telexen ratelen op de achtergrond.  Aan de voeten liggen verwarde telefoondraden. Ike liet de meteoroloog roepen. Group Captain J. M. Stagg.  Hij had een korte opklaring voorspeld tijdens de vorige vergadering en op deze grouwe vroege morgen grijnsde Stagg met zelfvertrouwen. De storm zou bij daglicht gaan liggen voorspelde hij en de schepen persten zich nu voorwaarts in het Kanaal richting Frankrijk, waar de mannen konden worden ontscheept zoals gepland op D-Day.

Ike beend

Ike beende heen en weer in de nu stille kamer. De minuten die voorbij gingen leken wel uren. Behalve het weer en logistieke problemen wist hij dat het nog eens uitstellen van de invasie met twee weken riskant zou zijn. En tegen die tijd zouden de Duitse inlichtingendiensten de opbouw van een invasiemacht en de plaats van de landingen in Normandië hebben ontdekt. De rokende bevelhebber stopte, keerde zich tot zijn staf en zei rustig en vastberaden: "OK. let's go."

Binnen dertig seconden was de kamer leeg, met achterlating van blauwe rook boven de tafel, een smeulend vuur in de openhaard die werd gereflecteerd op de vloer en een generaal Eisenhower die alleen is en pijnzend zit te staren naar de klok op de schoorsteenmantel die 21.45 uur aan wees. Slechts vijftien procent van Ike's invasiemacht had gevechtservaring. Het ergste vrezend, schreef Eisenhower later een notitie voor de pers: "Onze landingen zijn mislukt en ik heb onze troepen teruggetrokken... Als er iemand iets te verwijten valt dan ben ik het alleen."

Aan de overkant van het donkere Engelse Kanaal lag een luguber Normandisch strand met de codenaam Omaha. Generaal Erwin Rommel Across the roiling English Channel, an obscure Normandy beach code-named Omaha impended in the murk.  De geallieerde soldaten waren ver in de minderheid tegenover de doorgewinterde soldaten van generaal Erwin Rommel. De invasie van Europa was echter begonnen en zelfs Ike kon die niet meer stoppen.

Na de eerste landingen en een teken van mogelijk succes, stapte Eisenhower naar buiten voor een fotosessie en een kort moment om te roken en ging vervolgens naar de operatiekamer. Iedere tien minuten kwam er een update rapport vanaf de schepen en het slagveld en dat werd bijgehouden op de gigantische kaart aan de muur, gemaakt door een speelgoedfabriek in de Midlands. Die kaart bedekte de gehele Europese kustlijn van Noorwegen tot Spanje.

Spoedig na de landingen in Normandië verliet Ike Portsmouth om naar het hoofdkwartier van SHEAF in Bushy Park te gaan, buiten Londen, en vervolgens naar een nieuwe vooruitgeschoven basis in Frankrijk op 9 augustus. De geallieerde verliezen op D-DAY bedroegen 10.300 man, inclusief tenminste 2500 doden tijdens de gevechten. Maar na de voorbijgaande roem van Southwick House tijdens het begin van de invasie in normandië volgde een bedreiging van een andere orde. Ontelbare hoeveelheid films, boeken en geschiedenissen vertellen het verhaal van de invasie en gaan voorbij aan het huis waar Eisenhower zijn beslissing nam. Slechts weinigen zijn zich er van bewust dat  Southwick House niet alleen nu bestaat maar dat het er ook was op 6 Juni 1944. Het kan ook worden bezocht.

Inderdaad was ik mij nooit zo bewust dat Eisenhower op 6 juni 1944 in Southwick House de beslissing nam om te beginnen met de invasie. Southwick House wordt maar weinig genoemd in de vele lectuur die over D-DAY beschikbaar is. Maar toen ik in de unieke gelegenheid was te staan in die beroemde kamer met die grote kaart aan de muur, dacht ik vol ontzag terug aan die avond, voorafgaand aan D-DAY en ik besefte te staan in de kamer waar de belangrijkste beslissing van de 20ste eeuw genomen is, namelijk een invasie op het vaste land van Europa, dat anders nooit weer vrij had kunnen worden.

Eisenhower with general Ramsey