De operatie bestond uit het neerlaten van parachutisten en zweefvliegtuigen van twee luchtlandingsdivisies achter de Duitse linies bij Wesel, met het hoofddoel om strategische posities te veroveren en in het algemeen de Duitse verdediging te verstoren om de opmars van de geallieerde grondtroepen te steunen. De 6e luchtlandingsdivisie had de opdracht de plaatsen Schnappenberg en Hamminkeln te veroveren, alsmede een deel van het Diersfordter Wald te zuiveren van Duitse troepen en drie bruggen over de Rivier de IJssel te veroveren. The 17e Airborne Divisie had de opdracht Diersfordt te veroveren en de rest van het Diersfordter Wald van de resterende Duitse troepen te zuiveren. De twee divisies zouden vervolgens het gebied bezet houden dat ze hadden veroverd totdat ze werden afgelost door oprukkende eenheden van de 21ste legergroep en vervolgens deelnemen aan de hoofdaanval in Noord Duitsland.

Tijdens de operatie werden er verschillende fouten gemaakt, met name door de parachutisten van de 513th Parachute Infantry Regiment in de 17e Airborne divisie, die hun landingsgebied misten en door een vergissing van de piloot landden in een verkeerd gebied. Over het algemeen was de operatie een succes, waarbij beide divisies landden en een aantal bruggen over de Rijn veroverden en verschillende steden die door de vijand hadden kunnen worden gebruikt om de opmars van de Britse grondtroepen te vertragen, konden worden veiliggesteld. De twee divisies leden meer dan 2000 verliezen, maar namen ongeveer 3000 Duitse soldaten gevangen. De operatie was de laatste geallieerde luchtlandingsoperatie op grote schaal in de Tweede Wereldoorlog en was de grootste in de geschiedenis.