![]() |
||
|
In de Tweede Wereldoorlog, toen Nederland werd bezet door nazi-Duitsland, werden veel leden van het verzet vastgehouden in een cel van de gevangenis aan de Van Alkemadelaan in Scheveningen onder erbarmelijke omstandigheden. Het cellencomplex werd geopend in 1919 en door de nazi's tijdens de bezetting gebruikt voor het opsluiten van tegenstanders van het naziregime na hun inval in mei 1940. Aan het cellencomplex werd de bijnaam Oranjehotel gegeven door de Nederlandse regering om aan te geven dat er verzetsstrijders gevangen werden gehouden.. Het personeel bestond aanvankelijk uit civiele gevangenis bewakers. Later viel het cellencomplex onder de bevoegdheid van de Sicherheitsdienst. Veel gevangenen werden gedeporteerd naar verschillende concentratiekampen in heel Europa. Maar meer dan 300 werden naar de nabijgelegen duinen gebracht en aldaar gefusilleerd. Ze verlieten de gevangenis via een kleine poort, werden vervolgens geladen in een vrachtwagen en gebracht naar de Waalsdorpervlakte in Den Haag. Het cellencomplex is nog aanwezig, maar wel gemoderniseerd, met uitzondering van dodencel 601, waar gevangenen moesten wachten op hun executie. Die is ongewijzigd intact gelaten. Jaarlijks vindt een herdenking plaats bij deze cel 601, dat normaal niet toegankelijk is voor het publiek aangezien het zich binnen de muren van de gevangenis bevindt. Er bestaan plannen om het cellencomplex af te breken, maar de dodencel en het poortje als monument te behouden en toegankelijk te maken voor het publiek. Na de herdenking gingen we de duinen in naar de Waalsdorpervlakte. Daar is een gedenkplaats, met kruisen op de plaatsen waar stoffelijke overschotten zijn gevonden alsmede een bourbon. Deze klok luidt elk jaar op de avond van 4 mei tijdens de dodenherdenking. | ||
|
|
|
|
| Door dit poortje verlieten de gevangenen de Scheveningse gevangenis om te worden gefusilleerd in de duinen. | ||
|
|
|
|
| Tijdens het wachten op het moment dat het poortje open ging was het erg koud en voor mij enigszins opwindend omdat het de eerste keer was dat ik achter de gevangenismuren zou komen. | Mijn vrouw luistert naar het verhaal van een voormalig gevangene. | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Onderweg naar het monument op de Waalsdorpervlakte zagen we deze muur van de Atlantikwall. | ||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
![]() |
|
|
|
|
|
|
|
||