In de duinen van Hoek van Holland zijn nog talrijke bunkers die met elkaar verbonden zijn door ondergrondse doorgangen. Die bunkers maakten onderdeel uit van Hitler's Atlantikwall. In het verleden werden de bunkers vernietigd maar tegenwoordig wordt steeds meer onderkend dat de restanten van de Atlantikwall een monument vormen. De Atlantikwall was in feite de laatste statische verdedigingslinie. De bouw van een verdedigingslinie begon in de Romeinse tijd en in de moderne geschiedenis werd de Franse Maginotlinie bekend als verdedigingslinie. Ook de Duitsers bouwden hun verdedigingslinie, namelijk de Westwall (Siegfriedlinie) en in 1942 begonnen de Duitsers aan de bouw van de Atlantikwall die zich uitstrekte van Noorwegen tot Spanje, met de bedoeling een mogelijke geallieerde invasie vanuit zee op het vaste land van Europa tegen te houden.

In Nederland zijn er nog overblijfselen van de Atlantikwall te vinden. De tendens is om wat er nog over is in stand te houden zodat toekomstige generaties in staat zullen zijn zich een beeld te vormen van deze uitzonderlijke periode in onze geschiedenis: de Tweede Wereldoorlog. Het opknappen van de bunkers moet echter uit eigen middelen geschieden door vrijwilligers.

SInds 1996 houd de Stichting Vesting Hoek van Holland zich bezig met het conserveren en restaureren van de Nederlandse en Duitse fortificaties in Hoek van Holland en met het toegankelijk maken er van voor bezoekers. Het bezoekerscentrum, het Atlantikwall Museum, bevindt zich in een Duitse artilleriebunker. De bunker van het type 625b was oorspronkelijk uitgerust met anti-tank geschut van het kaliber 7,5 cm en was onderdeel  van de Marine Flak Batterie Nordmole.