The Battle of Britain

Tijdens onze battlefield tour naar Engeland moest ik natuurlijk denken aan die tijd dat

Engeland helemaal alleen stond tegenover Nazi-Duitsland in de zomer

van 1940. Na de val van Frankrijk was heel het vaste land van Europa bezet en moest Engeland het alleen opnemen tegen Nazi-Duitsland. Vanaf juli 1940 volgde er een ongekende luchtoorlog, waarin Göring dacht Engeland wel op de knieën te kunnen krijgen door de Royal Airforce vleugellam te maken. Vervolgens zouden dan de omgebouwde rijnaken het kanaal wel kunnen oversteken en kon de invasie van Engeland beginnen. Göring zat er naast.

De RAF hield ondanks de uitputtende luchtoorlog toch stand. Het was wel kantje boord, want nadat de vliegvelden zwaar waren gebombardeerd en veel vliegtuigen verloren gegaan waren en de piloten bovendien uitgeput raakten, leek de luftwaffe de

overhand te krijgen. Toen maakte Hitler een grote vergissing. Hij gaf de opdracht dat het snelle jachtvliegtuig Messerschmitt 109 G de veel langzamere

Heinkel HE 111 bommenwerper moest begeleiden, waardoor de jachtvliegers beperkt werden in hun mogelijkheden. Bovendien werden uit wraak voor een Brits bombardement op Berlijn, de bombardementen gericht op Londen. Hierdoor kregen de Britten de tijd hun vliegvelden te repareren en de kapotte vliegtuigen te vervangen. De Spitfire en de Hurricane waren de befaamde jachtvliegtuigen van de Britten. Met name de Spitfire gaf de doorslag aan de overwinning van de luchtoorlog. De Britten hadden bov

endien een nieuw wapen uitgevonden om zich te verdedigen: radar. Aan de kust waren diverse radarstations gebouwd.

Weliswaar werden er enkele gebombardeerd, maar toch bleef de radar operationeel. Vanuit een Operations Room werden de Duitse bommenwerpers al waargenomen en aangegeven op een Plotting Tabel nog voordat ze de kust hadden bereikt. Hierop werden bakens verschoven die de posities van de Duitse bommenwerpers aangaven. Men keek van bovenaf op deze tafel waarop de stand van zaken te zien was.

Aan de hand hiervan werden beslissingen genomen, zoals welke squadrons waar de lucht in moesten om de verdediging ter hand te nemen. De Britse squadrons stegen vervolgens op

van diverse vliegvelden in Engeland en vielen de Duitse eskaders aan. Vooral Londen werd zwaar getroffen, maar ook Coventry werd gebombardeerd. De Battle of Britain duurde tot mei 1941. Toen had Hitler inmiddels al zijn tten om zich tot elke prijs te verzetten tegen Hitler en zijn nazisme. De strijd ging door! Engeland had de luchtslag gewonnen en werd de springplank voor de invasie van Europa op 6 juni 1944. Er zouden echter nog bittere jaren volgen van oorlog. Oorlog in Noord-Afrika en na de aanval van Japan op Pearl Harbour raakte Engeland ook betrokken in een langdurige oorlog in haar kolonie Birma. Maar de grote Britse oorlogsleider Winston Churchill zorgde er voor dat Engeland onverzettelijk bleef. Hij vormde de bron van inspiratie van de Britten om zich tegen elke prijs te verzetten tegen Hitler en het nazidom. De strijd ging door!

Een foto van Churchill, de sigaar in de mond en een Tommygun in de hand, vlak na de val van Frankrijk, toen Engeland alleen was komen te staan. Een foto van Churchill, de sigaar in de mond en een Tommygun in de hand, vlak na de val van Frankrijk, toen Engeland alleen was komen te staan.

Op de avond van 19 juli 1940 deed Hitler in een grote rede voor de Duitse Rijksdag een laatste beroep op het 'gezond verstand' van Engeland.

Observatie van vijandelijke bommenwerpers boven Londen. Wanneer de Heinkels in zicht komen gaat het luchtalarm.

Aanval op Engeland september 1940.

Britse piloten spelen tijdens een korte pauze een damspel.

Een Dornier Do-17, vanwege de langgerekte vorm ook wel 'vliegend potlood' genoemd, nadert de krijtrotsen van Dover.

De jachtbommenwerper Messerschmitt Bf-110 boven de krijtrotsen van Dover.

Heinkel He-111 boven Londen. De rivier de Thames is duidelijk te zien.

Voortdurend werd de lucht geobserveerd om de vijandelijke vliegtuigen vroegtijdig te ontdekken.

London werd zwaar getroffen tijdens de Blitz.

Een Duitse jachtvlieger maakt zich klaar voor de vlucht naar Engeland.

Gedurende de nacht verbleven de mensen op de perrons van de ondergrondse in Londen, wanneer de treinen niet meer reden.

Condensstrepen in de lucht getuigen van hevige luchtgevechten.

Marcherende troepen werd een vertrouwd beeld in Londen.

Wonder boven wonder bleef de St Paul's Cathedral gespaard tijdens de Blitz.

Marcherende troepen werd een vertrouwd beeld in Londen.

In de Operation Room stond een plotting Table waarop met bakens de Duitse vliegbewegingen werden gevolgd. Aan de hand daarvan werd de beslissing genomen welk squadron waar vandaan moest opstijgen.

Het V-teken was het gebaar van de Britse premier Winston Churchill en werd al spoedig door menigeen overgenomen in de oorlogsjaren. Het was het symbool van geloof in de overwinning.

De Spitfire wordt gezien als het vliegtuig dat zorgde voor de Britse overwinning in de Slag om Engeland.

Vanaf de grond waren de luchtgevechten goed te volgen, zoals voor deze patiënten en verplegend personeel.

Bewakers voor luchtalarm werden vaak ondergebracht in provisorische gelegenheden als gevorderde kantoren, geëvacueerde scholen of schuilplaatsen met zandzakken.

De uitrusting van een Luchtbewaker, zoals een gasmasker, 'alles veilig' handbel die gedragen worden in een schoudertas, tezamen met een eerste-hulp-uitrusting, informatieboekjes en een afgeschermde lamp.

Bewakers voor luchtalarm werden vaak ondergebracht in provisorische gelegenheden als gevorderde kantoren, geëvacueerde scholen of schuilplaatsen met zandzakken.

De uitrusting van een Luchtbewaker, zoals een gasmasker, 'alles veilig' handbel die gedragen worden in een schoudertas, tezamen met een eerste-hulp-uitrusting, informatieboekjes en een afgeschermde lamp.

Voor de oorlog verschenen er al boeken over het gevaar van bomaanvallen op burgerdoelen.

In de oorlog was de radio het belangrijkste medium om nieuwe ontwikkelingen te melden. Er was immers nog geen televisie. De uitzendingen werden uitsluitend verzorgd door de BBC die het monopoly bezat.

Vanwege de noodzaak van doelmatige nationale veiligheid werd een identiteitskaart voor jong en oud ingevoerd. De burgers moesten die altijd bij zich hebben.

Helmen en uitrustingvan brandweerlieden in 1940

Een typisch RAF kantoor in 1940 met voorwerpen die typerend zijn voor die tijd.

Ansichtkaart van soldaat H.A. Ward van het 5e bataljon, the Buffs (BEF). Hij ontsnapte uit Frankrijk via St Nazaire aan boord van de Lancastrian, maar het schip werd aangevallen door Stuka's en meer dan duizend man vergingen. Ward, die een aantal kameraden had gered, was een overlevende. Maar een paar dagen later kwam hij om door een landmijn.

Dit zijn draketanden bij Horsham in Sussex, als tankversprerring.

Op belangrijke punten waar men een landing met parachutisten of gliders vreesde, of langs routes die mogelijk gebruikt konden worden door Duitse infanterie divisies, stonden deze bunkers. Dit is een van de bunkers bij Epsom in Surrey die zorgde voor vuurdekking over een groot gebied dat geschikt was voor luchtlandingen.

In de zomer van 1940 was het enige dat tussen Engeland en de veroverende Wehrmacht stond een smalle strook zee en na de val van Frankrijk moesten overhaaste verdedigingsmaatregelen genomen worden langs de zuid kust. Deze bunker dekte het landingsgebied bij Slapton Sands in Devon.

Deze merkwaardige witte toren is in 1940 gebouwd naast het middeleeuwse kasteel Darmouth's. Het is ontworpen om te lijken als een deel van het oude fort, De toren werd gebouwd om een 4,7 inch snelvuur kanon te bevatten, dat de ingang van de haven onder schot nam.

Omdat de meeste zware uitrusting verloren was gegaan in Frankrijk moest het Britse leger vertrouwen op haar reserves en klein caliber wapens. De no 4 MK 1 Lee Enfield geweer was een populair en erg nauwkeurig wapen, maar het kon niet meten aan de moderne wapens. De Bren machinegeweer (op de werktafel) voorzag in meer krachtig ondersteuningsvuur. Dit wapen was een ideale keus voor installatie in bunkers om eventueel vijandelijke troepen onder vuur te nemen.

Het kantoor van Dowding die leiding gaf van Fighter Command in Bentley.

Logboek en brief van een piloot van een piloot die vloog met een Blenheim van het 18 Squadron (B.E.F.) die gewond raakte tijdens de Slag om Frankrijk.

De bewoners van de Kanaaleilanden kregen te maken met een snelle invoering van Duitse wetten en beperkingen die de bezetting met zich meebrachten. Deze foto toont een collectie van insignes van het Derde Rijk.

Dagpassen (Tagesausweis) waren voor haast van alles nodig en bewijzen werden gebruikt in Duitse gelegenheden, zoals Soldatenheime en voor burgers om zich te bewegen, tijdens de bezetting van de Kanaaleilanden.

Een Duitse kaart van Operatie Zeeleeuw, de invasie van Engeland.

Voedsel, zoals dat tijdens de oorlog door de Britten werd gegeten.

De Britse voedselvoorziening kwam steeds meer onder druk te staan door de aanvallen van Hitler's U-boten. Er kwam steeds meer voorlichting om de huishouding goed draaiende te houden, zoals dit boekje.

De Britse voedselvoorziening kwam steeds meer onder druk te staan door de aanvallen van Hitler's U-boten. Er kwam steeds meer voorlichting om de huishouding goed draaiende te houden, zoals dit boekje.

De achtergrond van deze foto vormt een vlag van de Home Guard, behorende tot het 8ste bataljon van de City of London Home Guard. Te zien is links een battledress van de Home Guard en rechts een uniform van een schutter van het afweergeschut. De Home Guards waren uitgerust met het Britse standaard gasmasker.

De piloot van een He-111 genoot het uitstekende uitzicht vanaf zijn positie.

Naast de piloot lag de schutter achter een machinegeweer.

Deze foto maakte ik op Duxford van een gecrashte Messerschmitt Bf-109 G. Een lid van de Britse Home Guard houdt bij het wrak de wacht. Dit is een scêne die is nagebootst van een crash in het graafschap Kent.

Dit is de Duitse tegenhanger van de Supermarine Spitfire in de Slag om Engeland: de Messerscmitt Bf 109 G.

De Junkers Ju 87 Stuka joeg met zijn gillende sirene menigeen de stuipen op het lijf. Tijdens de campagnes in Polen, Frankrijk en de lage landen werd de Stuka veelvuldig ingezet en bestookte vijandelijke stellingen, maar ook colonnes vluchtelingen. Tijdens de slag om Engeland bestookte de Ju 87 radarstations aan de kust. De actieradius was te beperkt en het was geen partij voor de Spitfire en Hurricane. Het vliegtuig werd uiteindelijk uit de strijd teruggetrokken.

De Supermarine Spitfire was het formidabele jachtvliegtuig van de Britten en gaf de doorslag in de Slag om Engeland. De Spitfire bleek wendbaarder en superieur aan de Messerschmitt Bf 109. De Spitfire werd het symbool van hoop voor Engeland.

Tegen 1940 leek haast iedere burger wel betrokken te zijn bij een vorm van dienstverlening. Deze verschillende badges tonen de grote variatie van medische diensten. Voor de Rode Kruis badges geldt dat die behoorden tot Amerikaanse vrijwilligers die ambulances bemanden om de onder grote druk werkende medische diensten te ondersteunen.

Vrouwen waren van vitaal belang in de Britse verdediging. Deze reconstructie van een kledingtafel in 1940 bevat voorbeelden van een Auxilliary Territorial Service (ATS) baret, een baret van de First-Aid Nursing Yeomanry (FANY) en een baret van het Women's Land Army WLA). Het kleine zilveren embleem is van de ARP service.

Boven Londen vonden talloze luchtgevechten plaats, waarbij het voor kwam dat toestellen op de stad neer stortten, zoals een Heinkel He-111 op het Liverpool Station.

Voorlichtingsbrochures over de verschillende onderdelen van het Britse verdedigingsleger.

In de donkere uren van de Blitz zoekt een Britse militair een moment van vrede en rust bij zijn gezin.

Toen Bomber Command nachtelijke aanvallen ging uitvoeren boven Duitsland, werden de voorzorgsmaatregelen bij luchtaanvallen net zo streng als die in Engeland. De vrees voor gas was even reëel voor de Duitse bevolking als voor de Britten. Deze foto toont een Duits gasmasker voor burgers en een apparaat ontworpen voor babies. De armband werd gedragen door "Luftschutz" personeel.

De Daily Mail met op de voorpagina de overbekende St Paul temidden van brandend Londen tijdens de Blitz.

De grote oorlogsleider Winston Churchill toonde zich na de val van Frankrijk strijdlustig door op de foto te gaan met zijn onmisbare sigaar in de mond en een Tommygun in de hand. Churchill vormde de hoop en inspiratie voor de Britten dankzij zijn taai verzet tegen de Nazi's.

Duitse vliegtuigwrakken in de Engelse velden...

De Britten hadden de radar uitgevonden en dat stelde hun in staat om de eskaders Duitse bommenwerpers en jachtvliegtuigen waar te nemen nog voordat ze Engeland hadden bereikt. Hierdoor konden de Britse sqadrons de vijand opwachten in de lucht. Er werden wel radarposten aangevallen, maar de meesten konden snel weer worden hersteld en bleven daardoor operationeel.

Badge voor op een voertuig van de First-Aid Nursing Yeomanry (FANY).

Een wagentje dat werd gebruikt door het grondpersoneel van de RAF om het vliegtuig te voorzien van extra elektriciteit tijdens de start.

Emblemen van Luftwaffe officieren.

De kleding van piloten van de Luftwaffe was van buitengewoon goede kwaliteit.

De brandweerman moest tijdens de Blitz de nodige moed bezitten en zich niet laten afschrikken door de blitz. Deze brandweerman draagt het uniform uit de winter van 1940/'41. Naast hem een mobiele pomp.

De Londenaren waren trots op de koning en koningin, die weigerden Buckingham Palace te verlaten terwijl het doelwit was van bombardementen door de Luftwaffe. Koningin Elisabeth verklaarde: "nu kunnen we de bewoners in East End tenminste aankijken". Ze maakten dus mee wat de bewoners in East End ook hadden ondervonden.

In de Operation Room stond een plotting Table waarop de vijandelijke vliegbewegingen werden gevolgd door aan de hand van meldingen bakens over de tafel de verschuiven. Aan de hand van de posities konden dan worden beslist welke squadrons waar moesten opstijgen om de vijandelijke vliegtuigen te onderscheppen. Een dergelijke tafel zag ik in de Operation Room op Duxford.