Natuurlijk konden we niet omheen. Telkens kwamen we het symbool van de Duitse eenheid weer tegen. In het midden van Berlijn, de Brandenburger Tor op de Pariser Plats, dat ligt tussen de Pariser Platz en de Platz des 18. März. De Poort vormt de monumentale toegang tot Unter den Linden, de beroemde boulevard van lindebomen die rechtstreeks leidde tot de koninklijke residentie. Het werd in opdracht van Friedrich Wilhelm II als een teken van vrede en gebouwd door Carl Gotthard Langhans 1788 tot 1791.
De Brandenburger Tor bestaat uit twaalf Dorische zuilen, zes aan elke zijde, die vijf gebogen aantekeningen overeenkomstige wegen. Burgers die oorspronkelijk mochten alleen gebruik maken van de buitenste twee. Bovenop de poort is de Quadriga, met Viktoria, de godin van de overwinning rijden de Quadriga. De Quadriga staat momenteel Oosten.
Het ontwerp van de Brandenburger Tor is gebaseerd op de Propylaea, de toegangspoort tot de Akropolis in Athene, Griekenland en in overeenstemming met de geschiedenis van Berlijns architectonische classicisme (eerste, Barok, en vervolgens neo-Palladiaanse). De poort werd de eerste "Athene op de rivier de Spree" door de architect Karl von Gotthard Langhans. De hoofdstad Quadriga is gemaakt door Johann Gottfried Schadow.
Van de Brandenburger Tor is het ontwerp in essentie ongewijzigd is gebleven sinds de voltooiing zelfs als zij verschillende politieke rollen in de Duitse geschiedenis heeft gespeeld. Na de 1806 Pruisische nederlaag bij de Slag bij Jena-Auerstedt in 1806 nam Napoleon de Quadriga mee naar Parijs. Na de nederlaag van Napoleon in 1814 en de Pruisische Parijse bezetting door generaal Ernst von Pfuel, werd de Quadriga hersteld en naar Berlijn overgebracht. De olijfolie krans met olijven van Viktoria was ingeruild voor het IJzeren Kruis, zodat ze Nike, godin van de overwinning werd.
Toen de nazi's aan de macht kwamen gebruikten ze de Poort als hun symbool. De Poort overleefde de Tweede Wereldoorlog en was een van de weinige gebouwen die nog overeind stond in de ruïnes van de Pariser Platz in 1945. Een ander gebouw was de Academie van Schone Kunsten. Na de overgave van Duitsland en het einde van de Tweede Wereldoorlog werd de Brandenburger Tor dankzij de gezamenlijke inspanningen van de regeringen in Oost- en West Berlijn, gerestaureerd. Voertuigen en voetgangers konden de poort weer vrij passeren tot augustus 1961, toen de Berlijnse Muur werd gebouwd. De muur en zijn versterkte levensgevaarlijke strook liep net ten westen van de poort, en sneed de toegang van West Berlijn en in wezen waardoor de vrije doorgang voor de Oost Berlijners af. De Quadriga werd gedraaid naar het oosten. In 1963 bracht de Amerikaanse president John F. Kennedy een bezoek aan de Brandenburger Tor. De Sovjets hingen grote spandoeken over de Brandenburger Tor heen om te voorkomen dat hij een blik kon werpen naar het Oosten. In de jaren 1980 verhardde de scheiding zich tussen de twee Duitse staten, West-Berlijn burgemeester Richard von Weizsäcker zei: "De Duitse kwestie zal onopgelost blijven zolang de Brandenburger Tor is gesloten.
Op 12 juni 1987 sprak de Amerikaanse president Ronald Reagan tot de West-Berlijn bevolking bij de Brandenburger Tor, en eiste het weghalen van de Berlijnse Muur. Hij deed een beroep op de president van de Sovjet Unie Michail Gorbatsjov. Reagan zei:
“ General Secretary Gorbachev, indien u naar vrede streeft, indien u streeft naar welvaart voor zowel de Sovjet Unie als Oost Europa, indien u streeft naar vrijheid: kom nu hier en open deze poort Mr. Gorbatshov. Haal deze muur neer! ”
Nadat de opstand van 1989 heeft plaatsgevonden en de muur is afgebroken, werd de poort een symbool voor de vrijheid en het verlangen om de stad Berlijn te herenigen. Op 22 december 1989 werd de Brandenburger Tor opnieuw geopend door Helmut Kohl, de West Duitse bondskanselier. Hij liep door de poort om te worden begroet door de Oost-Duitse minister president Hans Modrow.
Op 12 juli 1994 sprak de Amerikaanse president Bill Clinton over de Poort naar vrede voor het Oost Europa van na de Koude Oorlog. Op 21 december 2000 werd de Brandenburger Tor gerenoveerd.
De Brandenburger Tor is nu weer gesloten voor het verkeer en veel van de Pariser Platz is veranderd in een geplaveide voetgangersgebied.
In de avond van 30 januari 1933 trokken duizenden SA- en SS-leden met fakkels door Berlijn, onder meer langs de Brandenburger Tor. De optocht volgde op de benoeming van Adolf Hitler tot rijkskanselier eerder die dag. Het massale vertoon van uniformen, vlaggen en fakkels werd bewust ingezet als propaganda om de machtsovername van de nazi's als een feestelijke, nationale gebeurtenis te presenteren. Deze avond geldt als een belangrijk symbool van het begin van de nazidictatuur in Duitsland.
n 1936 rijdt Adolf Hitler onder de Brandenburger Tor door, terwijl Berlijn in het teken staat van de Olympische Spelen. Het naziregime gebruikt het internationale sportevenement nadrukkelijk als propagandamiddel om een beeld van een sterk en georganiseerd Duitsland uit te dragen. Achter de feestelijke uitstraling gaan echter onderdrukking, antisemitisme en politieke vervolging schuil.
Foto's van een Duitse kleurenpostkaart uit de Tweede Wereldoorlog, Berlijn Brandenburger Tor, verzonden via Feldpost.
In het verwoeste Berlijn van 1945, kort na het einde van de Tweede Wereldoorlog in Europa, hielpen Sovjetvrouwen bij het regelen van het verkeer in de omgeving van de Brandenburger Tor. Tussen beschadigde gebouwen, puin en militair verkeer zorgden zij voor orde op de straten van een stad die zwaar was getroffen door de gevechten. Het beeld benadrukt de aanwezigheid en rol van vrouwen binnen het Sovjetleger tijdens de laatste fase van de oorlog en in de eerste periode van de bezetting van Berlijn.
Een vrouw kijkt naar de Brandenburger Tor in een periode waarin Berlijn symbool stond voor de verdeeldheid van Europa. Na de Tweede Wereldoorlog werd de stad opgedeeld in vier bezettingszones: een Amerikaanse, Britse, Franse en Sovjetzone. De Brandenburger Tor lag in het oostelijke deel van de stad, vlak bij de grens met West-Berlijn. Toen in 1961 de Berlijnse Muur werd gebouwd, werd het monument ontoegankelijk voor inwoners aan beide kanten van de grens. Waar de poort vroeger een doorgang tussen stadsdelen was, werd zij tijdens de Koude Oorlog een krachtig beeld van scheiding, controle en het verlangen naar vrijheid.
De Amerikaanse president Ronald Reagan sprak op 12 juni 1987 bij de Brandenburger Tor in West-Berlijn. Tijdens deze toespraak richtte hij zich rechtstreeks tot de Sovjetleider Michail Gorbatsjov met de beroemde woorden: “Mr. Gorbachev, tear down this wall!” Daarmee doelde hij op de Berlijnse Muur, die sinds 1961 symbool stond voor de verdeling van Duitsland en Europa tijdens de Koude Oorlog. Reagan pleitte voor meer vrijheid, openheid en hervormingen in Oost-Europa. De Muur viel uiteindelijk op 9 november 1989, ruim twee jaar na zijn toespraak.
De Brandenburger Tor werd in november 1989 een krachtig symbool van vrijheid en hereniging. Jarenlang stond de beroemde Berlijnse poort vlak naast de Berlijnse Muur, in een streng bewaakt grensgebied tussen Oost- en West-Berlijn. Nadat de DDR-regering op 9 november 1989 onverwacht bekendmaakte dat inwoners vrijer naar het buitenland mochten reizen, stroomden duizenden mensen naar de grensovergangen. In de dagen daarna verzamelden Oost- en West-Berlijners zich rond het Brandenburger Tor, klommen zij op de Muur en vierden zij samen het einde van de scheiding. De daadwerkelijke grensopening bij de poort volgde op 22 december 1989. De beelden van juichende mensen bij het Brandenburger Tor gingen de hele wereld over en maakten duidelijk dat de Koude Oorlog en de deling van Duitsland ten einde liepen.